Afscheid van Aalten

Zoals velen van jullie inmiddels begrepen zullen hebben, zal ik uiterlijk 1 oktober stoppen als kerkelijk werker bij de Protestantse Gemeente Aalten. Ik heb een functie aangeboden gekregen bij de Dienst Geestelijke Verzorging van GGNet in Warnsveld. Daar ben ik inmiddels ook al begonnen met mijn werkzaamheden.

Het afscheid van Aalten komt mij eigenlijk te vroeg. Zeker wanneer ik kijk naar de ontwikkelingen de laatste tijd m.b.t. bijvoorbeeld De KruX en de regenboogdiensten. Zowel kijkend naar de verschillende betrokken groepen en commissies als persoonlijk, was ik erg blij met hoe het de laatste tijd ging. Het doelgroepenpastoraat kreeg steeds meer vorm en de regenboogdiensten waren in toenemende mate waardevol voor wie deze bezocht en eraan meewerkte. Pastorale relaties, zowel individueel als groepsgewijs, hebben tijd nodig om te groeien. Ook daarin was ik ‘nog lang niet klaar’ zogezegd. De middagmeditaties in de Oude Helenakerk zijn voor een kleine groep gemeenteleden een bijna vaste waarde geworden. Dat ik daar niet meer aan bij zal dragen, vind ik erg jammer. Ook mijn collega’s zal ik erg missen. Het was en is een absoluut voorrecht om met zulke kosters, administratief medewerkers, predikanten en kerkelijk werkers samen te werken en een persoonlijke band op te bouwen. De ruimte ontbreekt hier om alle vrijwilligers in de gemeente bij naam te noemen, maar voor hen geldt dezelfde waardering. Al deze werkzaamheden, maar vooral de mensen die ik daarin heb mogen leren kennen, zal ik erg missen.

Waarom ik dan toch vertrek? In het kort komt het hierop neer: De onregelmatige werktijden begonnen steeds meer een aanslag te vormen op mijn gezondheid. Inmiddels is mijn vaak gehavende stemgeluid bij velen van jullie wel bekend. Dit is een van de signalen dat het veel van me vraagt. Maar ook was het werken op afstand, in avonden en weekenden, in toenemende mate een belasting voor het gezin. Zeker nu Janneke sinds een aantal maanden werkt als leidinggevende en behandelaar op een High Intensive Care afdeling van een psychiatrisch ziekenhuis. Een veeleisende baan waarbij rust en continuïteit thuis geen overbodige luxe zijn.

Maar bovenal spreekt de doelgroep waarmee en waarvoor ik nu mag gaan werken mij erg aan. Een kwetsbare maar o zo waardevolle groep mensen, waarbij de waardigheid van het bestaan erg onder druk kan staan. Vragen over geloof, zin en betekenis hebben hier een heel eigen karakter en ik hoop daarin voor hen van betekenis te mogen zijn.

Deze combinatie van zaken maakte dat ik de knoop heb doorgehakt en besloten heb dichter bij huis te gaan werken nu die kans zich plotseling voordeed. Doordat dit allemaal in de zomerperiode plaatsvond, was het best lastig om mensen op de hoogte te stellen en de noodzakelijke stappen te zetten. Gelukkig heb ik van mijn nieuwe werkgever op mijn verzoek langer de tijd gekregen om goed af te kunnen ronden en over te dragen. Daar zal ik me de komende weken dan ook op richten.

Ik wil jullie allemaal bij deze alvast bedanken voor de ruimte, het vertrouwen en de kansen die jullie mij geboden hebben. Als beginnend kerkelijk werker/voorganger heb ik veel moeten leren en mij moeten ontwikkelen. Hoewel ik jullie daarvan graag nog meer had teruggegeven zal ik, waar ik kan, ervoor zorgen dat jullie investering in mij niet verloren zal gaan. In vertrouwen op God die zowel in Aalten als Warnsveld zijn wegen heeft zal ik, wat ik dankzij en met jullie heb mogen zien, leren en ervaren, meenemen in mijn nieuwe werk.

Dank jullie wel!

In Christus verbonden,

Jan Willem Hengeveld