Geloofsgesprek

Door ds. Folkert de Jong

Een week geleden was de Uluru rots in Australië in het nieuws. Voor Aboriginals in Australië is dit een heilige rots. Ze wilden niet langer dat massa’s toeristen deze berg beklimmen. Na veel getouwtrek hebben ze voor elkaar gekregen dat dit verboden werd.

Wat mij verbaasde, was het gevolg van deze beslissing. Duizenden mensen stonden in de rij om nog één keer de berg te beklimmen. Nu kun je je afvragen in hoeverre een berg heilig kan zijn, maar aan de andere kant kun je je ook afvragen wat belangrijker is: de culturele tradities van de eigenaars van de berg of de nieuwsgierigheid en sensatiezucht van hordes toeristen. Voor veel mensen is hun ‘recht’ om dingen te ‘ervaren’ belangrijker dan het fatsoen om rekening te houden met wat andere mensen als heilig zien. Aboriginals zijn een minderheid waar eenvoudig overheen te lopen is. Sterker: wat ik zag in de hordes toeristen was het privilege om te gebruiken, te pakken wat je wilt zonder daar verantwoording over te willen of te hoeven afleggen. Het is normaal om nog een keer de Uluru rots te willen beklimmen.

 Ik had gemakkelijk een van hen kunnen zijn. Ik leg ook niet graag verantwoordelijkheid af over mijn keuzes. Ik kijk ook liever naar wat ik zelf leuk en plezierig vind dan naar wat goed en mooi is. Ik heb er toch recht op te leven zoals ík dat wil? Dat is toch normaal?

 Ik denk dat dit ook meespeelt in gesprekken over milieu en klimaat. Als je op de juiste plek zit hoef je je nergens druk om te maken. Je hebt een mooi huis, prima auto enzovoort. Een ‘normale’ levensstijl. Je bent toch niet ‘slechter’ bezig dan de anderen?

Waarschijnlijk is dat ook zo. Onze levensstijl is niks geks aan, omdat we dat normaal zijn gaan vinden. Maar nou net dát is het probleem. Er liep niet één iemand nog één keer de Uluru-berg op, maar duizenden. Terwijl ze heel goed wisten dat de eigenaren van deze rots dat een ontheiliging vinden. Het is normaal om geen rekening te houden met Aboriginals.

 Wat we normaal vinden is het probleem. Volgens het rapport van IPCC, een groep wetenschappers van over de hele wereld, moeten we onze levensstijl drastisch veranderen om de opwarming van de aarde enigszins binnen de perken te houden. Anders gezegd: wat we normaal vinden moet veranderen om grotere problemen dan de we nu al hebben te voorkomen.

 Het uitdagen van wat ‘normaal’ is, kunnen we overal in de Bijbel terugvinden. Van Abraham tot de profeten in het Oude Testament vinden we mensen die protesteren tegen de ‘normale’ gang van zaken. Bij Jezus zien we dat het scherpst terugkomen. Jezus waarschuwt de mensen. Als ze doorgaan met hun gedrag zal het niet goed aflopen met het land, en niet veel later blijkt wel dat Hij daar gelijk in had. In het jaar 70 verwoest een Romeins leger heel het land.

 Maar de Bijbel, anders dan anders, biedt ook hoop. Hoe groot onze zorgen ook zijn, God staat niet passief op een afstand ons gedrag te beoordelen. Hij laat ons meedoen met Zijn  plan voor Zijn wereld. Dat betekent bekering, dat betekent ander gedrag. Als deze wereld van God is, moeten we die ook zo behandelen. We kunnen niet doorgaan met het respectloze gedrag als de toeristen op de Uluru-rots.

Maar het betekent ook hoop en vertrouwen. We doen mee, maar het is en blijft Zijn wereld. Hij zal ervoor blijven zorgen.

Door Heidi Ebbers

#DOESLIEF

#DOESLIEF, zo heet de nieuwe campagne van Sire (Stichting Ideële Reclame). De campagne wil mensen bewuster laten nadenken over hun gedrag en aansporen om wat liever tegen elkaar te doen. Omdat ik nieuwsgierig was heb ik het #DOESLIEF-pakket gedownload. ‘Met dit pakket maak jij het internet weer een lieve plek!’ werd mij beloofd. Het pakket bevatte verschillende tips en, omdat plaatjes soms meer zeggen dan woorden, een aantal emoji’s om een positieve draai te geven aan negatieve reacties. Zou het écht zo simpel zijn? Is dit allemaal niet wat naïef? …Maar nu betrapte ik mezelf dus op een reactie waar ik altijd zo’n hekel aan heb: ‘lief doen’ af doen als ‘lekker makkelijk’ en ‘naïef’. Want écht ‘lief doen’ is volgens mij alles behalve naïef en gemakkelijk.

 

Lief doen, liefde als levenshouding, is heel doelbewust en vaak verschrikkelijk moeilijk. Diep onder de indruk was ik van het verhaal van Ferry Zandvliet die in Dreamschool (van maandag 4 maart, NPO3) aan de leerlingen vertelt dat hij na een terroristisch aanslag, die hij ternauwernood overleefde, besloot om het helemaal anders te gaan doen. Na de aanslag wilde hij niet meer boos zijn en maakte hij een tegenbeweging, hij ging juist op zoek naar verzoening. Ook de leerlingen van Dreamschool waren onder de indruk van zijn verhaal. Joëlle (één van de leerlingen van Dreamschool), die ook veel boosheid kent, zei: ‘Ik heb wel respect voor hem dat hij gewoon, euh…líef kan doen.’

Lief doen…je staat er vaak niet bij stil hóe belangrijk het is. In de Bijbel lezen we zelfs dat, als je geen liefde hebt voor anderen alles wat je doet zinloos is. #DOESLIEF had dus zomaar in de Bijbel in gewone taal kunnen staan 😉. In 1 Korintiërs 13 beschrijft Paulus wat liefde is. (Best grappig trouwens om dit Bijbelgedeelte eens naast de tips uit het #DOESLIEF-pakket te leggen. Ik zag wel overeenkomsten…)

1 Korintiërs 13: 4-7 (Samenleesbijbel)

 

           Wat is liefde?

 

Liefde is: geduldig en vriendelijk zijn. Liefde is: niet jaloers zijn, niet vertellen hoe goed je bent, jezelf niet belangrijker vinden dan een ander.

Liefde is: een ander niet beledigen, niet alleen aan jezelf denken, geen ruzie maken en geen wraak willen nemen.

Liefde is: blij worden van het goede, en een hekel hebben aan het kwaad.

Door de liefde verdraag je alles wat er met je gebeurt. Door de liefde blijf je geloven en vertrouwen. Door de liefde blijf je altijd volhouden.

 

In de Samenleesbijbel staan onder dit bijbelgedeelte een aantal gespreksvragen o.a.:

Lees het stuk over wat liefde is (vers 4-7) nog eens, en kies een kenmerk van de liefde uit. Ben jij wel eens ‘lief’ op deze manier?

Een mooie vraag waar ik de komende tijd eens over na wil denken….