Geloofsgesprek

Kleurrijk samenleven

Door ds. Corry Nicolay

In een zorgcentrum waaiert de zegen wijd uit naar mensen die wel, niet en verschillend geloven.

Kleurrijk op hoge leeftijd

Na een bezoekje aan iemand in het verpleeghuis breng ik haar terug naar de gezamenlijke woonkamer.
Ze heeft zo’n mooi gedicht gelezen, zegt ze lekker luid.
‘Oh ja?’ vraag ik uitnodigend.
En ik lees dit gedicht:

Als het echt is, is het onvergetelijk.
Als geluk echt is, is het onvergetelijk.
Want geluk is iets met je ogen uitspreken,
met je mond uitdrukken,
met heel je lichaam tot uitdrukking brengen
en het met je beide handen vasthouden
om het diep te bewaren in je hart
zodat het blijft glanzen
als een kostbare parel.

En dat je zo ook over het geloof kan denken, want:
Geloven is een geluk, is een gave van de Heer.
Je kunt het door gebrek aan zorg verspelen
Maar als je het met anderen wilt delen, wordt het meer.
‘Vertel eens meer’, zegt een man.
‘Geloven in God is net als je hand in vertrouwen uitsteken, net alsof iemand liefdevol tegen je zegt: ‘Kom, hand in hand gaan we’.
De Bijbel vertelt over God die je op die manier bewaart, dat is de belofte: Ik haal je erdoor.
En Jezus laat zien dat God je ook bewaart als je sterft. God haalt je erdoor, bewaart je.
En we praten er met elkaar over.
Ineens komt de vraag om samen te bidden. Ik heb eerst gevraagd of iemand dat lastig of naar vindt. En vervolgens gevraagd of iedereen zichzelf wil blijven, want ‘u bent goed zoals u bent’.
Handen worden gevouwen, in de schoot gelegd of met de handpalm omhooggehouden.
Na het gebed vraagt iemand met een twinkel in de ogen: ’Krijgen we nu ook de zegen?’
Twijfel bekruipt mij.
Ik wil mensen niet overdonderen of voor het blok zetten. Maar de ogen van de mensen zijn uitnodigend, verlangend, nieuwsgierig…Het voelt als een voorrecht om één voor één de mensen te mogen zegenen.
Mijn oog valt op de deuropening en ik zie de zaalarts staan.
‘Daar kunnen wij niet tegenop’, zegt hij. ‘Dit richt de mensen meer op dan al onze medicijnen bij elkaar’.
‘Bent u gelovig?’ vraag ik. De dokter knikt. ‘En weet u, als ik oud of hulpbehoevend word, hoop en bid ik dat een ander er zo mag zijn voor mij. Mijn geloof heeft er ook mee te maken dat ik dokter ben geworden. Bedankt, dominee.’
‘Hou op’, zeg ik met een blos op de wangen, ‘ere wie ere toekomt. Als u iemand wilt bedanken, dan God
Want dit is ons gegeven en we zullen het niet gauw vergeten’
Bron: Redactieservice

Overdenking

Door ds. Ada Endeveld

Lucas 11: 9 Daarom zeg ik jullie: vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan. 

 Mag je bidden om regen? In tijden van grote droogte zoals nu, komt die vraag altijd weer bij me boven. Uit mijn jeugd – het zal wel tijdens de hittegolven van de jaren ‘70 zijn geweest – herinner ik me dat die vraag onder intellectuelen en dominees eigenlijk een beetje onfatsoenlijk gevonden werd. Er werd zoiets gesuggereerd als dat ‘bidden om regen’ iets kinderlijks was, niet zoals welopgevoede gelovigen het hoorden te doen. Met enorme omhaal van woorden, zoals dat in die tijden onder dominees standaard was, werd uitgelegd dat het niet kon. Ik heb uit al die woorden nooit een argument kunnen halen dat echt steekhoudend leek. Bovendien had Jezus ons iets heel anders geleerd. (zie Luc 11: 9). Toen ik theologie studeerde begreep ik dat dat de invloed van de theoloog Barth was. Bidden voor regen was in zijn ogen het manipuleren van God en dingen over God zeggen die je als kleine mens nooit over hem kon zeggen. Stel je voor dat je zo maar zou beweren dat de Heer je herder was! Hoe durfde je!

Ik denk dat in die tijd eenvoudige gelovigen zich gingen verdedigen met de uitdrukking: ‘Ja ik geloof dat, ik heb een heel kinderlijk geloof.’ De eerste die ik in mijn eerste jaar als predikant tegenkwam die dat beweerde, zei dat met een zekere trots en uitdagende blik in haar ogen. Kennelijk hadden een of meerdere van mijn voorgangers haar proberen ‘om te praten’ tot de ‘barthiaanse’ uitgeklede versie van het geloof. Dat was duidelijk niet gelukt en ik heb haar ook verzekerd dat ik elke vorm van geloof waardeer. Hoe geloof groeit en zich vormt, heeft ook veel te maken met de persoon en waar zij of hij steun aan krijgt.

Sommigen vinden God in moeilijke tijden, anderen keren zich juist dan van hem af of worden boos op Hem. Geloof kent vreemde vormen en gevoel speelt daarbij een grotere rol dan verstand.

De laatste persoon die zei, dat hij een kinderlijk geloof had, kwam ik gisteren tegen. Hij zei het gedecideerd maar erg vriendelijk, nadat ik Psalm 23 voor hem gelezen had. Alsof hij zelf even de goede herder werd, bij wie je altijd terecht kon. Verder voegde hij eraan toe: ‘ik geloof alles daarvan’. De man had al heel wat meegemaakt. Ik was blij voor hem dat hij hier houvast aan had. Sterker dan ooit ben ik ervan overtuigd dat geloof beter groeit op gevoel dan door redeneren. De rationelen zullen bidden om regen wellicht als manipuleren of bijgeloof zien, ik geloof dat bidden om regen het uiten van een diep verlangen is, niet alleen vanwege je bedrijf of zakelijke belangen, maar ook om onze angst dat het verkeerd gaat met de aarde en onze onmacht lucht te geven.

Lucas 11:10 Want wie vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt, en voor wie klopt zal worden opengedaan.

Ada Endeveld

Door Heidi Ebbers

#DOESLIEF

#DOESLIEF, zo heet de nieuwe campagne van Sire (Stichting Ideële Reclame). De campagne wil mensen bewuster laten nadenken over hun gedrag en aansporen om wat liever tegen elkaar te doen. Omdat ik nieuwsgierig was heb ik het #DOESLIEF-pakket gedownload. ‘Met dit pakket maak jij het internet weer een lieve plek!’ werd mij beloofd. Het pakket bevatte verschillende tips en, omdat plaatjes soms meer zeggen dan woorden, een aantal emoji’s om een positieve draai te geven aan negatieve reacties. Zou het écht zo simpel zijn? Is dit allemaal niet wat naïef? …Maar nu betrapte ik mezelf dus op een reactie waar ik altijd zo’n hekel aan heb: ‘lief doen’ af doen als ‘lekker makkelijk’ en ‘naïef’. Want écht ‘lief doen’ is volgens mij alles behalve naïef en gemakkelijk.

 

Lief doen, liefde als levenshouding, is heel doelbewust en vaak verschrikkelijk moeilijk. Diep onder de indruk was ik van het verhaal van Ferry Zandvliet die in Dreamschool (van maandag 4 maart, NPO3) aan de leerlingen vertelt dat hij na een terroristisch aanslag, die hij ternauwernood overleefde, besloot om het helemaal anders te gaan doen. Na de aanslag wilde hij niet meer boos zijn en maakte hij een tegenbeweging, hij ging juist op zoek naar verzoening. Ook de leerlingen van Dreamschool waren onder de indruk van zijn verhaal. Joëlle (één van de leerlingen van Dreamschool), die ook veel boosheid kent, zei: ‘Ik heb wel respect voor hem dat hij gewoon, euh…líef kan doen.’

Lief doen…je staat er vaak niet bij stil hóe belangrijk het is. In de Bijbel lezen we zelfs dat, als je geen liefde hebt voor anderen alles wat je doet zinloos is. #DOESLIEF had dus zomaar in de Bijbel in gewone taal kunnen staan 😉. In 1 Korintiërs 13 beschrijft Paulus wat liefde is. (Best grappig trouwens om dit Bijbelgedeelte eens naast de tips uit het #DOESLIEF-pakket te leggen. Ik zag wel overeenkomsten…)

1 Korintiërs 13: 4-7 (Samenleesbijbel)

 

           Wat is liefde?

 

Liefde is: geduldig en vriendelijk zijn. Liefde is: niet jaloers zijn, niet vertellen hoe goed je bent, jezelf niet belangrijker vinden dan een ander.

Liefde is: een ander niet beledigen, niet alleen aan jezelf denken, geen ruzie maken en geen wraak willen nemen.

Liefde is: blij worden van het goede, en een hekel hebben aan het kwaad.

Door de liefde verdraag je alles wat er met je gebeurt. Door de liefde blijf je geloven en vertrouwen. Door de liefde blijf je altijd volhouden.

 

In de Samenleesbijbel staan onder dit bijbelgedeelte een aantal gespreksvragen o.a.:

Lees het stuk over wat liefde is (vers 4-7) nog eens, en kies een kenmerk van de liefde uit. Ben jij wel eens ‘lief’ op deze manier?

Een mooie vraag waar ik de komende tijd eens over na wil denken….