Bemoediging/suggestie in crisistijd

Gebed:
God,
We willen U danken voor wat we ‘liefde’ noemen.
Een golf van warmte en verbondenheid door de wereld.
Een kracht die mensen vleugels geeft en inspireert,
waardoor er prachtige initiatieven ontstaan
en mensen zich met hart en ziel inzetten om anderen te helpen.

We willen U danken dat het ondanks alles gewoon lente wordt.
Voor vertrouwde, troostvolle muziek en woorden die we horen
zoals:

Je hoeft niet bang te zijn…

Maar God, dat is nog niet zo makkelijk in deze bizarre situatieaarin de wereld nu zit.
We worden overspoeld door angst en onrust.
We dreigen te verdrinken  win de storm van nieuws en meningen die ons onrustig en bang maken.

We bidden om wijsheid voor onze overheid die nu hele ingrijpende beslissingen moet nemen. Geef hen de kracht om deze grote verantwoordelijkheid te kunnen dragen.
En Heer, geef ons de moed om te leven vanuit vertrouwen en Liefde,
geef ons de moed om onze hand in die van U te leggen…

Je hoeft niet bang te zijn…

Maar Heer, wat is dat moeilijk als je mensen om je heen ziet die pijn lijden.
Omdat ze ziek zijn of omdat ze afgesloten zijn van de buitenwereld.

We bidden U om een zegen voor de mensen die zoeken naar een middel om het virus te bestrijden en voor al die mensen die, onder grote druk, zich inzetten om anderen te helpen in deze crisis.
Heer, geef ons de moed om te leven vanuit vertrouwen dat U ons beschermd en als een muur rondom ons leven zal zijn.

Je hoeft niet bang te zijn…
Maar er is zoveel dat ons bezig houdt…
In een moment van stilte zoeken we de rust
en leggen we bij U neer wat een ander niet voor ons verwoorden kan.

< stilte>

God,
U was er voordat wij er waren en U zult er altijd zijn.
In dat vertrouwen willen we in verbondenheid met elkaar het gebed bidden dat Jezus ons leerde:

Onze Vader die in de hemelen zijt,
Uw naam worde geheiligd
Uw koninkrijk kome
Uw wil geschiedde, gelijk in de hemel als ook op de aarde.
Geef ons heden ons dagelijks brood.
En vergeef ons onze schulden,
gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren.
En leidt ons niet in verzoeking,
maar verlos ons van de boze.
Want van U is het koninkrijk,
en de kracht, en de heerlijkheid,
tot in eeuwigheid

Amen

Stiltecentrum

Bijgaand twee foto’s uit het stiltecentrum van de St Joriskerk.

Naast de plek om een kaarsje te branden staat het bloemstuk uit de veertigdagentijd – aangepast voor deze situatie.

Het verbeeldt dat ondanks spanning en onzekerheid we hoop mogen blijven houden: in de bloembol zit nog iets moois verborgen voor de toekomst.

Daarbij viooltjes en primula’s: een stukje voorjaar dat verwondert en wat je hart verwarmt.

 

 

 

We luiden in Aalten en Bredevoort de klokken elke woensdagavond:
teken van troost en hoop!

Het coronavirus heeft een grote impact op het maatschappelijk leven. We leven mee met
allen die besmet zijn met het virus en met hen die iemand verloren hebben als gevolg van
het virus.
In het dagelijks leven zijn we gewend veel verschillende plekken op te zoeken, zoals ons
werk, de school, de sportclub, de winkels en uitgaansgelegenheden. Veel van deze plaatsen
zijn gesloten.
Ook veel kerken hebben besloten om hun deuren te sluiten. Kerken – de plaatsen waar
eendracht en hoop een thuis hebben – kunnen niet meer gebruikt worden om deze hoop te
verkondigen. Maar dat betekent niet dat de kerken niet van zich kunnen laten horen!
Elke woensdag van 19.00 uur tot 19.15 uur zullen de klokken van de Oude Helenakerk en de
St. Joriskerk luiden.
Als teken van hoop en troost; als signaal van respect voor alle mensen die werken in de
hulpverlening; en om mensen met elkaar te verbinden!

Nuttig, door ds. Folkert de Jong

De eerste dagen nadat het duidelijk werd dat allerlei kerkelijke activiteiten niet doorgingen ben ik ontzettend rusteloos geweest. Heen en weer banjeren naar mijn telefoon, losse ideeën opschrijven of juist de wereld inslingeren. Lukraak mensen bellen. Van die dingen.

Ik belde iemand die zijn zaak dicht moest doen. Hij had nadat de deuren voor maanden dichtgingen een goed uur door zijn kamer geijsbeerd. Op en neer. Op en neer. Rusteloos.

Ik wist niet goed in eerste instantie waar het van kwam. Toen de scholen dichtgingen kwam er een lijstje met ‘vitale beroepen’ die eventueel toch beroep op opvang konden doen. Dominee stond daar niet bij. Op een facebookgroep met predikanten werd dat uitgebreid bediscussieerd. Zijn we niet nuttig? Ook las Pieter Derks op Radio 1 een hilarische column over nuttige en nutteloze Nederlanders. Verrassing: Pieter Derks was nutteloos. Cabaretiers houden geen ziekenhuizen open.

Dominees ook niet. En toen merkte ik waar mijn rusteloosheid vandaan kwam. Plotseling kon ik veel dingen niet doen die ik toch zo nuttig achtte. Blijkbaar was mijn gevoel van eigenwaarde afhankelijk van wat ik kon doen. En wat moet je dan als je niks kan doen? Of in ieder geval veel minder?

Nu hebben ik en mijn collega’s andere manieren gevonden om de kerk gaande te houden. Zoals René de Reuver (voorzitter van de synode van de PKN) zei: ‘Het evangelie gaat door’. De beweging die Jezus startte gaat inderdaad ook door.

Maar ik heb wel een belangrijke les geleerd. Blijkbaar zat toch in mij de niet-zo-christelijke gedachte dat ik dingen moest doen om waarde te hebben. Ik moest ‘nuttig’ zijn. Ik leefde met de gedachte dat God van mijn ‘nuttige’ activiteiten afhankelijk was. En dat zijn toch dingen waarvan ik altijd zeg dat het niet zo is. Maarja, blijkbaar verkondig ik wel eens dingen die ik diep van binnen niet geloof.

Ik hoop dat ik het nu wél echt geloof. En vooral: ik hoop dat anderen het ook gaan geloven dat je waarde als mens niet afhankelijk is van dingen die je doet of niet kunt doen. Je bent eindeloos veel waard voor God. Niets van wat je doet of laat doet daar wat van af. Je bent ‘nuttig’ omdat God van je houdt. Dat is uiteindelijk genoeg.

Pieter Derks:
https://www.youtube.com/watch?v=U_y9SNcMBvg