Hoe gaat het nu?

Op 7 december werd ik teruggefloten door mijn eigen lichaam. Ik kreeg uitvalsverschijnselen aan de rechterkant van mijn lichaam. Gelukkig zijn die na die dag weggebleven. Wel bleek op de eerste hulp dat mijn bloeddruk veel te hoog was. Behandelen lukte eerst maar mondjesmaat. Na vijf dagen mocht ik naar huis met bloeddrukverlagende medicijnen.

Die beginnen nu langzaam maar zeker te werken. Het belangrijkste is dat ik stress vermijd. ‘Rustig aan doen’, zegt iedereen. Ook vraagt men voortdurend: ‘Hoe gaat het nu?’

Dat is ingewikkeld, omdat je een hoge bloeddruk niet voelt. Natuurlijk had ik verlies van conditie door de ziekenhuisopname, maar met steeds langere wandelingen heb ik die weer op het oude niveau. Ook voel ik me nauwelijks moe, omdat ik kan gaan rusten als ik me wel moe voel en daar prioriteit aan mag geven. Ik vind dat ik dat rustig aan doen mag noemen.

Als alles zo doorgaat hoop ik binnenkort weer met mijn werkzaamheden te beginnen, als eerste met bezoekwerk. Door gewoon maar te beginnen, moet ik uitproberen hoe dat werkt op mij en op mijn bloeddruk. Het blijft afwachten, eigenlijk zoals het in het hele leven is.

Ik wil iedereen heel hartelijk bedanken voor alle kaarten met beterschapswensen en ook voor alle kerstkaarten (soms in combinatie) en niet te vergeten de prachtige bloemen uit de kerk en van mensen persoonlijk en andere attenties.

Iedereen wil ik verder een veelkleurig, gezegend 2020 toewensen!

Ada Endeveld