Bloemen op je wegen

Op een warme juli-avond maak ik mijn dagelijkse wandeling. Dit keer naar de pluktuin van de Groene Kerk, vlakbij de watertoren. Ik voel me een beetje zoals vroeger, toen ik als kind geregeld met mijn opa op stap ging om een veldboeket te plukken.

Op de hoek van de Barloseweg en de Ringweg zie ik het stukje grond liggen, en via een duidelijk informatiebord kom ik op het pad door de kleurige tuin. Twee andere vrouwen zijn al aan het rondlopen. We kennen elkaar niet, maar we groeten elkaar en zijn het erover eens dat het een prachtig initiatief is. Overal zijn bijen en hommels druk bezig met het verkennen van de vele bloemen. Ook de zonnebloemen staan er mooi bij!

Ik wandel de tuin door en ga een tijdje zitten op het bankje, om toe te geven aan de sfeer van deze plek. Zoveel is moeilijk, ingewikkeld en zwaar in deze tijd vol crises. Maar hier ervaar ik even een moment van goedheid, vrede, eenvoud. Dat is mooi.

Het binnenste gedeelte van de tuin is de pluktuin, waar ik wat bloemen uitkies voor thuis. Niet te veel, want er komen vast nog meer mensen die van de gastvrije uitnodiging om te plukken, gebruik willen maken.

Thuis zet ik de bloemen in een glas, dat staat feestelijk. Het doet me denken aan een regel uit het gedicht ‘Zondagmorgen’ van Ida Gerhardt: ‘De handpalm is geopend naar het licht’. Ik vind het bijzonder dat de pluktuin dit bij me oproept. Benieuwd wie ik de volgende keer tegenkom!

Marieke Andela

(Het gedicht van Ida Gerhardt staat op blz. 530 van het Liedboek)

Pluktuin PG Bredevoort

De pluktuin aan de Bredevoortsestraatweg staat in volle bloei. Op het moment zijn het vooral de gele teunisbloemen die opvallen, maar er is van alles, wat er bloeit. De teunisbloemen zijn wat groot om te plukken maar het mooiste om te bekijken in de schemering. Eigenlijk zijn het nachtbloeiers. Wil je iets heel bijzonders zien, ga dan net voor zonsondergang kijken. Dan gaan de teunisbloemen heel snel open (op de website van Bredevoort vind je bij dit stukje een filmpje).  In het kerkblad is dat een beetje moeilijk om  te laten zien. Soms komen ons opmerkingen ter ore, dat er niet het hele jaar door een aanbod van bloemen is. Voor de duidelijkheid: dat is niet direct een wilde pluktuin, dat heet een tuin, waar je de borders regelmatig vol met nieuwe bloemen zet. Een pluktuin verandert mee met het seizoen. Vanaf mei tot en met de zomer is het hoogtepunt. Vind je van de weg af dat het weinig voorstelt, loop er dan eens over de gemaaide paden doorheen. Op het ogenblik vliegen er de boomblauwtjes (blauwe vlindertjes). Ook vinden sommige vogels juist dat hoge gras heel fijn om zich in te verschuilen. Misschien vliegt er een patrijs of fazant op, als je er wandelt. De bijen en vlinders houden ook van dit landschap. Die bewegen zich met het seizoen mee, net als sommige mensen. Toen ik er vorige week langskwam, kwam er net een moeder met haar dochtertje vandaan. Ze hadden bloemen geplukt.