Kippenvel na elk kinderkamp

                                                                                                 Tekst en foto’s: Arnold Arentsen

Al meer dan veertig jaar worden er kinderkampen in de zomer georganiseerd voor kinderen van groep 6, 7 en 8 van de basisschool, door de recreatiecommissie van de Protestantse Gemeente Aalten.
De initiatiefnemers van het eerste uur waren de diakenen van de Hervormde Gemeente van Aalten. Al snel kwam daar de diaconie van de Gereformeerde Kerk bij. Uitgangspunt was om kinderen die niet op vakantie konden, een leuke vakantieweek te bezorgen. Die doelstelling is er nog steeds. Nog altijd heeft het een hoge prioriteit om kinderen waarvan de ouders of opvoeders niet de financiële middelen hebben om zo’n kampweek te kunnen betalen, van een vakantieweek te laten genieten. Door de commissie wordt er alles aan gedaan om deze ouders te bereiken, zo is er contact met de diaconie, met de gemeente, met Figulus en de voedselbank. Het blijft moeilijk om deze ouders of opvoeders te bereiken. De moeilijkheid is namelijk dat veel ouders of opvoeders niet staan te springen om met hun financiële beperking naar buiten te treden, ondanks het feit dat niemand van de leiding of andere kinderen hier weet van heeft. Alle kinderen doen gelijkelijk mee en de privacy en geheimhouding is volledig gewaarborgd, aldus Joost Roelofsen en Joke Geerdes van de recreatiecommissie. Na alle beperkingen in de afgelopen twee jaar.
zit ik met hen om de tafel om een artikel te maken over de kinderkampen.
Nieuw kampterrein
Het oude kampterrein in Borculo had een prachtige ligging en had heel veel mogelijkheden. De eerste jaren waren boer Gerard en boerin Agnes nog samen gastheer en gastvrouw van het kamp, maar in 2014 is Agnes na een ziekbed overleden.
Gerard zette alleen de schouders eronder en de kampweken konden ook in de jaren daarna steeds doorgaan.
In de zomer van 2019 overleed ook boer Gerard tijdens de laatste kampweek. Hij was al enige tijd ernstig ziek, maar hij drukte iedereen op het hart dat de kampweken moesten doorgaan! Kampweek 5 heeft dan ook – zoals Gerard dat wilde – de week waarin hij is komen te overlijden, voortgezet.
Verdrietig, maar vol met mooie herinneringen aan zeventien jaar kamp in Borculo, heeft de recreatiecommissie met veel betrokken vrijwilligers en kampleiding thuis afscheid genomen van Gerard.
Tijdens de kampjaren maar zeker de laatste tijd was er goed contact opgebouwd met de zoon en dochter van de heer Dibbelink. Ze brachten na het overlijden van hun vader de commissie op de hoogte van de aanstaande verkoop van de boerderij met grond.
Ze waren ook bereid om aan een eventuele verkoop van het terrein, inclusief de woning en opstallen aan de kerk, mee te werken. Door alle partijen, diaconie, de recreatiecommissie, de fam. Dibbelink en de makelaar van de diaconie is heel serieus gekeken naar een eventuele aankoop van het geheel, maar uiteindelijk heeft men moeten besluiten dat dit geen haalbare kaart was. Het was niet alleen de aankoop. Ook de vergunningen bij de gemeente, toekomstige buren en andere belanghebbenden speelden een rol bij de beslissing die moest worden genomen.
Lot uit de loterij
De commissie moest dus op zoek naar een nieuw terrein. Er werd een oproep gedaan in diverse media. Daar kwam een twintigtal tips uit voort en na een eerste schifting bleven er tien terreinen over, die ook allemaal bezocht zijn. Naar aanleiding van de melding op facebook meldde zich ook de huidige terreineigenaar. Hij had gelezen dat de commissie een kampterrein zocht. De informatie bleek zo waardevol dat de commissie besloot om daar achteraan te gaan. Het was de familie Knol: vader Hans, moeder Floor en vier jonge kinderen. Meteen was er een band; het bleek dat de familie kerkte bij de Euregio Christengemeente in Aalten.
Het terrein en de voorzieningen waren top. De familie had een korte periode een minicamping gerund maar kwam erachter dat dit niet hun ding was. Door die camping waren echter wel alle voorzieningen aanwezig die een kinderkamp behoeft (elektra, waterpunten, riool, etc.). Alleen de twee kampeerterreinen moesten samengevoegd worden, maar ook dat was geen probleem voor de familie Knol. Een groenstrook werd door enkele kampvrijwilligers op een zaterdag gerooid, waardoor een mooi groot en overzichtelijk kampterrein ontstond.
Corona periode
Alles was geregeld, iedereen was blij dat er weer een kampterrein was gevonden en toen kwam die grote pandemie waar niemand rekening mee had gehouden en ons onderdompelde in een onrustige periode. Het kinderkamp van 2020 kon niet doorgaan, dat was duidelijk nadat de gemeenten Aalten en Berkelland hiervoor negatief advies gaven. Vervelend voor de eigenaar van het terrein die naar de nieuwe uitdaging uitzag, vervelend voor de commissie, maar vooral vervelend voor de kinderen die er elk jaar naar uitzien. Alle voorbereidingen konden in de prullenbak
Op naar 2021, dan zou het vervelende virus wel overgewaaid zijn, niet dus. De angst van de commissie was: als we dit jaar weer geen kamp kunnen organiseren dan worden we het misschien wel kwijt. Er waren echter mogelijkheden om onder zeer strenge regels de kinderkampen door te laten gaan. Er was regelmatig contact met de veiligheidscoördinator van de gemeente. Er werd een protocol opgesteld waar iedereen zich aan moest houden. Zo werden er o.a. geen andere personen toegelaten dan de kampleiding, keukenmensen, de kinderen en een contactpersoon van de commissie. En ook KerkVenster mocht niet komen om elke week foto’s te maken voor de kampkrant; dat deed nu de leiding zelf. Het heeft fantastisch gewerkt, iedereen heeft zich voortreffelijk aan de regels gehouden en het werden vijf geweldige weken met iets meer dan 200 kinderen in totaal.
Even wennen
Het was wel even wennen zo’n nieuw terrein. Er waren natuurlijk ook veel vragen: hoe reageert de nieuwe eigenaar op zoveel kinderen, die niet allemaal stil op een stoel voor de tent zitten? De radio gaat soms best een beetje hard en wat te denken van als er af en toe ‘gekeet’ wordt of wat je daarmee kunt vergelijken. Het was een onnodig zorgpuntje, want de eigenaar vond het fantastisch en had er veel respect voor dat alles zo goed geregeld was en dat er zoveel vrijwilligers waren om zich daarvoor in te zetten.
Wat ook wennen was, waren de aangepaste activiteiten. Niet alles wat de leiding graag zou willen, kon in deze periode. Iedereen heeft zich echter uitstekend vermaakt en als je de kampkrant leest, merk je dat er niet veel verschil was met de andere jaren.
Wat er allemaal bij komt kijken
Om deze kampen te organiseren komt er heel wat kijken voordat circa 200 kinderen een fijne kampweek beleven: 60 mensen leiding, 10 mensen voor de keuken, 10 bestuursleden en niet te vergeten een grote ploeg van klussers die het materiaal onderhouden en het kamp opzetten, alles aansluiten, weer afbreken en in de winterstalling plaatsen. En wat te denken van de organisatie bij de opgavedag in de Zuiderkerk. Alles moet dan in zeer tijd korte tijd (dezelfde dag) geregeld worden: inschrijving, alle wensen proberen te vervullen – en dat zijn er vele – en ‘s middags de indeling bekendmaken en afrekenen met de ouders of opvoeders. Maar dankzij een slim Excel systeem, ook ontworpen door een slimme vrijwilliger, is alles op dezelfde dag gepiept en weten kinderen en ouders waar ze aan toe zijn.
In totaal zijn dat circa honderd mensen die met hart en ziel elk jaar paraat staan.
Als afsluiting van de kampweken worden alle vrijwilligers en kampleiding uitgenodigd voor een reünie bij Jan Veldboom aan de Slaadijk voor een heerlijk avondje bijkletsen bij het kampvuur. Onder het genot van een hapje en een drankje en ondertussen kan men deelnemen aan het vogelschieten.
Evaluatie
Na een korte nazomerpauze gaat het bestuur aan de slag voor het nieuwe seizoen. Allereerst worden de huidige kampweken geëvalueerd, wat ging er goed, wat kan beter, hoe staat het met de inventaris, tenten, sanitair enz. En niet onbelangrijk hoe staat het met de financiën? Als dat achter de rug is worden de nieuwe weken voorbereid voor het komende jaar: contact met de eigenaar van het terrein, kampleiding, onderhoud en vernieuwing inventaris, contact sponsoren en leveranciers etc.
De commissie zorgt er ook voor dat er een handboek is, dat zo nodig wordt vernieuwd. Daarin staan de algemene spelregels waaraan een ieder zich dient te houden. Zo mag de kampleiding zelf invulling geven aan hun kampweek als de spelregels die vastgelegd zijn maar niet worden overtreden. Dat werkt erg goed, daarover doen zich nauwelijks problemen voor. De meeste spelregels zijn overigens ook ontstaan met instemming van betrokkenen.
Tot slot
Er mag geconcludeerd worden dat de organisatie en de beleving van de kinderkampweken in uitstekende handen is, zeer goed georganiseerd door een zeer betrokken commissie. Dat het een hele verantwoordelijkheid is voor de commissie deze kinderkampen te organiseren kunnen we afleiden uit een paar uitspraken van bestuur en leidinggevenden.
Een bestuurslid: ‘Zolang ik nog kippenvel krijg als aan het eind van de kampweken alles goed verlopen is, zal ik meehelpen om het te organiseren.’
Een leidster: Als ik zelf later kinderen heb en dan denken ‘Wat deden we toch allemaal met die kinderen?’
Een ouder: ‘Ik heb een kind terug gekregen die drie jaar ouder is qua sociale ontwikkeling.’
Budget voor een kampweek
Voor elk kind is € 70,00 verschuldigd voor een kampweek. Daar kunnen niet alle kosten van betaald worden. De commissie beschikt echter over een aantal fantastische sponsors. Zo worden de aardappelen geleverd door een aardappelboer uit Lintelo, vervoer van bagage door een bedrijf uit Aalten, 10% korting bij een grote supermarkt in Aalten, en soms sponseren bedrijven eenmalige uitgaven of bepaalde producten. Ook mag de commissie al jaren het materiaal opslaan bij een groot bedrijf in Aalten. Dit bedrijf heeft recentelijk fors uitgebreid waarbij ook de opslagplaats op die plek moest wijken. Toch werd een er een mooie plek teruggevonden bij dat bedrijf. Een prachtig gebaar dat ook laat zien dat het werk van deze commissie zeer gewaardeerd wordt. Daarnaast beschikt de commissie sinds enkele jaren over een gesponsorde zeecontainer, die ook door een groot transportbedrijf uit Aalten op zijn plek wordt gezet.
Nieuwe sponsors
Er vallen ook sponsors af, vaak om begrijpelijke redenen. De commissie is dan ook op zoek naar nieuwe sponsors, groot of klein, u mag altijd de voorzitter (Joost Roelofsen) bellen, tel. 0625065251.
Jaarlijks heeft de commissie ca. € 18.000,00 nodig om het financiële plaatje rond te krijgen. Ca. € 14.000,00 komt binnen via de kampgelden, een deel door sponsors en de rest past de diaconie van de PG Aalten bij.
Daarbij mag ook nog aangetekend worden dat de leiding een vast budget per kind krijgt voor die week maar dat ze zelf ook vaak nog wel creatief sponsors inschakelen voor wat extra’s in die week.