Gaele tulpen.

Deur Louis Veldhuis

Lenah zat stillekes veur ’t raam. Eur gedachten gaot weer terugge naor meert viefenveerteg. Wat was ze verliefd! Achttien jaor was ze en Frans, eur buurjongen ok.
Frans, dee eur uut de klauwen van het nazimonster had ered. ’t Was winter, dreejenveerteg. Ze kwammn van schole fietsen. Frans zag nog net op tied de ovvervalwagen bi-j eur huus. Va en mo en beide breurs werden af-evoerd. Ze bunt nooit weer-ekommen.

Frans had eur naor de boerderi-je van zien ome en tante ebracht. Ovverdag kwam ze nooit buten. Frans kwam eur twee keer in de waeke opzeuken en dan dejen ze samen spellekes en zowat hen. In ’t veurjaor nam hee bleumkes uut eigen tuin met, um eur op te fleuren. Gaele tulpen. ‘Dee kleure is een teken van ni-j laeven. Hoppe veur de tied a’w weer vri-j komt, dan trouw ik met ow!‘ zei Frans. Zo bleujen de leefde op.

Vake hef ze daoran terug-edacht. Oh, ze wet het nog good. Het uur van de bevri-jding kwam, maor ok het noodlot. Eerste Paosdag, het darp werd bevri-jd. Frans zien va en mo zatten in de schuulkelder, Frans was nog efkes de kökken in-elopen um een stuk brood te pakken. Toen kreeg ‘t huus een voltreffer. Frans was op slag dood.

Ton Lenah bi-j ‘t huus kwam, schot eur gemood vol. Tussen het puun bleujen gaele tulpen. De kleure van hoppe en ni-j laeven. In heur lief greujen ok ni-j laeven. Oktober kwam Frans junior.

Zeuven jaor later, bi-j de eerste Auschwitszherdenking, kwam ze eur achternaeve David teggen. Hee had de kampen ovverlaefd. Leefde bleujen opni-j op. Ze trouwden, emigreerden naor Israël en kreggen samen nog dree kinder.

Frans werd nooit vergaeten.
Jaorleks, 1 april zet ze een busken gaele tulpen bi-j de foto van Frans.