Geloofsgesprek

As de liefde maor blif winnen kump ut allemaol wal good!

Logisch natuurlijk om de overdenking in KerkVenster, dat op Valentijnsdag verschijnt, met een liefdesliedje te beginnen 😉.

Maar voor mij is het niet zomaar een liedje over de liefde. De titel van dit lied helpt me ook vaak om keuzes te maken of beslissingen te nemen.

Ik heb altijd met mensen gewerkt, eerst vijfentwintig jaar in de gezondheidszorg en nu alweer drie jaar in de kerk. In de gezondheidszorg (en ook in de kerk) zijn veel regels en protocollen. Op zich is daar niets mis mee. Regels geven houvast, je weet waar je aan toe bent. En als je je aan de protocollen houdt, weet je zeker dat er niets fout kan gaan. Tenminste…ooit had ik een vergadering in de directiekamer van een instelling en het viel ons op dat het er wel erg koud en donker was. De zonwering was naar beneden en de ramen stonden open, terwijl het buiten niet warmer dan 10 graden en bewolkt was. Wat bleek? Hartje zomer, bij 35 graden, was de afspraak gemaakt dat ’s ochtends vroeg de zonwering naar beneden gelaten moest worden en de ramen moesten worden opengezet. En aan dit protocol hield men zich nog steeds netjes. We hebben er smakelijk om gelachen (en koud vergaderd). Maar dit voorval zette me wel aan het denken. Want hoe vaak gebeurt dat wel niet? Er worden regels en protocollen gemaakt, ze worden trouw nagevolgd en al gauw zijn we vergeten waarom ze ooit in het leven zijn geroepen.

Oké, regels en protocollen zijn belangrijk, ze zijn nodig om structuur aan te brengen, grenzen te stellen, richting te geven. Maar dat wil niet zeggen dat we zelf niet meer hoeven na te denken, dat we geen vraagtekens mogen zetten bij regels en dat protocollen niet veranderd mogen worden.

Een cliënt van mij zei ooit tegen me: ‘Die mensen die zich zo strak aan de regels houden, durven zelf geen verantwoordelijkheid te nemen.’ Dit was een eyeopener voor mij.

Het is heel goed om kritisch te blijven kijken naar alle regels en protocollen (en dogma’s!) en je soms dus wat minder strak aan regels te houden als de situatie daarom vraagt.

(…) een wetsleraar, stelde ​Jezus​ een vraag. Hij zei: ‘Meester, wat is de belangrijkste regel in de wet?’ Hij hoopte dat ​Jezus​ iets verkeerds zou zeggen.

Jezus antwoordde: ‘De eerste en belangrijkste regel is deze: «De Heer is je God. Je moet van hem houden met je hele hart, met je hele ziel, en met je hele verstand. » Maar de tweede regel is net zo belangrijk: «Van de mensen om je heen moet je evenveel houden als van jezelf. »  Die twee regels zijn de basis van de wet en van de andere ​heilige​ boeken.’

(Matteüs 25: 35-40, BiGT)

Dus als je mij vraagt: ‘Mag/kan dat eigenlijk wel? Is dat wel volgens de regels?’, dan probeer ik te antwoorden met: ‘Ach, as de Liefde maor blif winnen, kump ut allemaol wal good!’

(Dit lied van Daniël Lohues is te beluisteren op youtube.com/watch?v=QaNTnBqZKRM)

Door Heidi Ebbers

 

 

Door Heidi Ebbers

#DOESLIEF

#DOESLIEF, zo heet de nieuwe campagne van Sire (Stichting Ideële Reclame). De campagne wil mensen bewuster laten nadenken over hun gedrag en aansporen om wat liever tegen elkaar te doen. Omdat ik nieuwsgierig was heb ik het #DOESLIEF-pakket gedownload. ‘Met dit pakket maak jij het internet weer een lieve plek!’ werd mij beloofd. Het pakket bevatte verschillende tips en, omdat plaatjes soms meer zeggen dan woorden, een aantal emoji’s om een positieve draai te geven aan negatieve reacties. Zou het écht zo simpel zijn? Is dit allemaal niet wat naïef? …Maar nu betrapte ik mezelf dus op een reactie waar ik altijd zo’n hekel aan heb: ‘lief doen’ af doen als ‘lekker makkelijk’ en ‘naïef’. Want écht ‘lief doen’ is volgens mij alles behalve naïef en gemakkelijk.

 

Lief doen, liefde als levenshouding, is heel doelbewust en vaak verschrikkelijk moeilijk. Diep onder de indruk was ik van het verhaal van Ferry Zandvliet die in Dreamschool (van maandag 4 maart, NPO3) aan de leerlingen vertelt dat hij na een terroristisch aanslag, die hij ternauwernood overleefde, besloot om het helemaal anders te gaan doen. Na de aanslag wilde hij niet meer boos zijn en maakte hij een tegenbeweging, hij ging juist op zoek naar verzoening. Ook de leerlingen van Dreamschool waren onder de indruk van zijn verhaal. Joëlle (één van de leerlingen van Dreamschool), die ook veel boosheid kent, zei: ‘Ik heb wel respect voor hem dat hij gewoon, euh…líef kan doen.’

Lief doen…je staat er vaak niet bij stil hóe belangrijk het is. In de Bijbel lezen we zelfs dat, als je geen liefde hebt voor anderen alles wat je doet zinloos is. #DOESLIEF had dus zomaar in de Bijbel in gewone taal kunnen staan 😉. In 1 Korintiërs 13 beschrijft Paulus wat liefde is. (Best grappig trouwens om dit Bijbelgedeelte eens naast de tips uit het #DOESLIEF-pakket te leggen. Ik zag wel overeenkomsten…)

1 Korintiërs 13: 4-7 (Samenleesbijbel)

 

           Wat is liefde?

 

Liefde is: geduldig en vriendelijk zijn. Liefde is: niet jaloers zijn, niet vertellen hoe goed je bent, jezelf niet belangrijker vinden dan een ander.

Liefde is: een ander niet beledigen, niet alleen aan jezelf denken, geen ruzie maken en geen wraak willen nemen.

Liefde is: blij worden van het goede, en een hekel hebben aan het kwaad.

Door de liefde verdraag je alles wat er met je gebeurt. Door de liefde blijf je geloven en vertrouwen. Door de liefde blijf je altijd volhouden.

 

In de Samenleesbijbel staan onder dit bijbelgedeelte een aantal gespreksvragen o.a.:

Lees het stuk over wat liefde is (vers 4-7) nog eens, en kies een kenmerk van de liefde uit. Ben jij wel eens ‘lief’ op deze manier?

Een mooie vraag waar ik de komende tijd eens over na wil denken….