Als ik Herman Testerink vraag of hij een geschikt schilderij heeft voor het paasnummer van KerkVenster, zegt hij: ‘Kom maar mee en kies maar uit.’
Dan lopen we de tuin in en ik weet niet wat ik zie: een verzameling Anton Pieck-huisjes siert de achtertuin. Het zijn tuinkamers, schuurtjes, een duiventil en een atelier, helemaal eigenhandig opgebouwd door Herman van vooral restmateriaal. Met een unieke sfeer, want bij Herman heeft alles een verhaal, het liefst met een vleugje humor.
Overal, binnen en buiten, hangen zijn schilderijen. Hij schildert al zo’n 35-40 jaar en heeft een enorm oeuvre; omdat hij ervan houdt resultaat te zien, is de productie hoog. De voorstellingen variëren van landschappen, mensen en stillevens tot planten en dieren. Vooral de natuur is een veel voorkomend onderwerp. Hij schildert soms op locatie, maar meestal in zijn idyllische atelier, altijd met olieverf op doek, meestal wel drie lagen en altijd heel intens van kleur. ‘De voorbereiding is belangrijk, daarna ‘geet ut vedan’.’ Zijn inspiratie haalt hij uit de natuur en bij zijn schildergroepje van de Ahof. Al wandelend en kletsend door alle ruimtes van de bijgebouwen val ik van de ene verbazing in de andere; overal schilderijen en in elke ruimte is van alles te zien. De ruimtes zijn exotisch ingericht en er zijn veel verrassende hoekjes.
Uiteindelijk kiest Herman toch zelf voor een schilderij met als thema roodborstjes die een nest maken. Heel goed passend bij het voorjaar. Maar het uitgekozen werk is nog niet helemaal af. ‘Kom over een week maar terug, dan is het af. Heb ik mooi een stok achter de deur om het af te maken’, zegt Herman. Zelf zegt hij over het uitgekozen schilderij: ‘Leven rondom de dode appelboom, nestelende roodborsten die ook wat gebruiken van Aalten Vooruit om het nest mooi te maken.’ Als ik een week later terugkom is het af, met nog een extraatje: een stukje KerkVenster is aan het schilderij toegevoegd. Herman zegt: ‘KerkVenster met narcissen op het voorblad. Paasbloemen werden die vroeger genoemd. Tegenwoordig, vanwege ons veranderende klimaat, bloeien ze meestal al eerder.’ En onder de schildersezel ligt nog een exemplaar van KerkVenster. Als ik Herman vraag wat Pasen voor hem betekent is hij stil, maar de titel van het schilderij zegt genoeg en past wonderwel bij de betekenis van Pasen.
Op de bovendorpel van de atelierdeur staat gebeiteld: ‘Heer blijf mij nabij, het zal avond worden.’ Door omstandigheden komt Herman momenteel regelmatig in het SKB. Daar hangt een schilderij met groen, geel en oranje, alleen maar kleur. ‘Daar heb ik niets mee, een schilderij moet een verhaal vertellen en er mag best wat te lachen in zitten’, als voorbeeld laat hij een schilderij zien van een roodborstje, dat zangles geeft aan de mussen. Dat gekwetter van die mussen was dat roodborstje namelijk behoorlijk zat. Bij bijna elk schilderij hoort een verhaal. Zo heeft hij ook een kijkdoos-kastje. Als het lampje brandt, zie je een schilderij van een huiselijk tafereel. Datzelfde schilderij van een behoorlijk formaat hangt in de buurt. Hierop staat dan ook weer het kijkdooskastje. Een soort Droste-effect.
Schilderen geeft hem duidelijk plezier, maar het is zeker niet zijn enige hobby.
Hij houdt van tuinieren, iets wat hij beroepsmatig tot z’n 75e (vorig jaar) heeft gedaan. Daarnaast is hij imker, heeft wedstrijdduiven in de duiventil en gaat hij graag op jacht. Hij heeft een bijzonder positieve kijk op het leven en vertelt met veel enthousiasme over wat hem zoal van de straat houdt.
Opgeruimd en met een warme glimlach vertrek ik huiswaarts.
Joke Meynen-te Paske