’t Praothuusken
’t Praothuusken bijna elke woensdagmiddag
van 15.00 uur tot 17.00 uur in de zaal van de Zuiderkerk
voor alle senioren uit Aalten
22 oktober is onze jaarlijkse bazaar, vaste bezoekers worden eerder opgehaald dan anders, zodat ze als eerste rustig kunnen kijken en kopen. Om 14.00 uur gaan de deuren open voor alle andere belangstellenden.
29 oktober slaan we een middag over zodat we even kunnen uitrusten van de bazaar.
Op 5 november zijn we hopelijk allemaal weer present en gaan we weer zingen, luisteren naar een verhaal of gedicht en na de pauze pakken we de spelletjes erbij.
Voor onze bazaar kunt u nog spullen zoals boeken, speelgoed, puzzels en curiosa inleveren op maandagmiddag 20 oktober van 14.00 uur tot 17.00 uur in de Zuiderkerk.
Let er wel op dat het niet kapot is en schoon, anders moeten wij het afvoeren en kost het ons alleen maar geld, en we willen wel graag iets overhouden aan de bazaar zodat we het komende jaar ook weer gezellige middagen kunnen organiseren.
Voor onze werkgroep zou het fijn zijn dat er nieuwe mensen bij komen, denkt u dat lijkt mij wel wat, kom gerust een keer kijken. We beginnen om 15.00 uur maar zijn vanaf 14.00 uur aanwezig om alles klaar te zetten.
Ook zijn er een aantal chauffeurs die helaas moeten stoppen i.v.m. de leeftijd.
Heeft u 1 keer in de maand op woensdagmiddag tijd om mensen thuis op te halen en naar de Zuiderkerk te brengen, en later weer naar huis, meldt u zich dan bij
Dien Scholten, tel. 0543- 476042
Als chauffeur hoeft u niet de hele middag te blijven maar dat mag natuurlijk wel!
Voor meer informatie over ’t Praothuusken belt u met Jolanda Wevers, tel. 06 2692 8997
Namens de werkgroep:
Lidy Heusinkveld, Henrike Houwers, Dien Scholten, Jolanda Wevers
Het Aaltens Christelijk Ouderenkoor zoekt mannen
Het Aaltens Christelijk Ouderenkoor is een enthousiaste groep van ongeveer twintig zangers en zangeressen, die om de twee weken samen zingt in de recreatieruimte van Stegemanhof.
Uiteraard vierstemmig en dat klinkt als een klokje!
Naast het samen zingen is het koffiedrinken een gezellig moment.
Waarom, dat weet niemand, maar de mannen zitten altijd apart van de vrouwen….
En die groep mannen is aanzienlijk kleiner! En daar willen we graag wat meer volume!!
Dus let op…!! Bent u man en zingt u graag…??
Van harte welkom om ons kleine clubje grote mannen te komen versterken.
Maar…bent u vrouw en denkt u, ik wil ook graag zingen….van harte welkom!
Voor meer informatie, bel gerust: tel. 0543-461280
Wie weet…tot ziens!
Diana Pennings
De God van alle tijden
Er zijn momenten waarop de tijd stil lijkt te staan. Een geboorte, een sterfbed, momenten dat je denkt: Dit is voor altijd…
Maar de klokt tikt door, we leven bij de dag, soms alles gepland in uren of zelfs minuten, we zijn gefocust op onze agenda’s, onze horloges, onze smartphones en onze kalenders. Alles lijkt voorbij te razen, het maakt ons tot gevangenen van de tijd. En juist dan… ja dan groeit ons verlangen naar datgene wat niet voorbijgaat.
Het kan maar zo gebeuren dat we in ons jachtige bestaan plotseling geconfronteerd worden met de woorden: ‘Ik ben het Licht der wereld’, dan realiseren we ons dat het de woorden van Christus zijn die Zichzelf vergelijkt met de Zon; Christus die net als de Zon in het centrum van onze tijd staat; Bron van licht, de constante factor waar alles om draait.
Dan gaat het niet meer over de agenda en onze planning, dan staan we stil bij iets wat blijvend is, een Licht dat nooit zal doven en geen energie kost maar energie geeft; het licht van Christus, daar waar geen duisternis is en zelfs geen tijd bestaat; iets wat te maken heeft met de Eeuwige en de eeuwigheid.
De tijd voor en de tijd na
Bij belangrijke gebeurtenissen spreken we over de tijd voor en de tijd na. Mensen die de oorlog meemaakten hebben het vaak over ‘voor de oorlog’ en ‘na de oorlog’. Sommige dingen zijn zo belangrijk dat ze de tijd markeren, of je nu wilt of niet. Zo is het ook met Christus; Hij zette de tijd op nul en daarom spreken we nu over 2025 (na Christus).
Verbluffend dat een klein kereltje, geboren in een stal, de tijd op nul weet te zetten. Wat is hier in Gods naam aan de hand geweest? Nu, meer dan tweeduizend jaar later, als we de datum noteren, refereren we nog steeds aan Hem zonder dat we daar nu direct bij stilstaan. De Tijdloze deed intrede in onze tijd; hij was niet rijk, had geen politieke macht, z’n publieke optreden was slechts drie jaar in het binnenland van Israël, destijds een klein stukje bezet gebied van het grote Romeinse Rijk, alles ging voorbij maar Christus bleef… Toch zijn wij zijn meestal gefocust op het moment en meten soms in tienden van seconden. We zien daarbij vaak het eeuwige over het hoofd.
Licht in onze kloktijd
Maar wat betekent dat voor ons? Misschien dit: dat ons bestaan niet langer opgeslokt hoeft te worden door de klok, we mogen leven met het oog op de toekomst, dat de dood niet meer is dan een hobbel op ons pad die we moeten nemen, dat het leven daarna verdergaat. En ook dat we het soms moeilijke verleden los mogen laten. De toekomst die we soms met argusogen tegemoetzien, kunnen we dan aanvaarden in vertrouwen; met het geloof dat er meer is, zeg maar gerust: een hiernamaals. Dan breekt de Zon weer door en ervaren we licht in onze kloktijd!
En datzelfde licht geeft ook rust, de rust van het weten dat je levensduur oftewel je kloktijd ligt ingebed in de eeuwigheid, dat je nu niet alles hoeft te ervaren, te begrijpen en te presteren, want in de eeuwigheid zonder tijd is eigenlijk alle ruimte. Zo is het Koninkrijk der Hemelen; niet iets voor later maar ook al voor nu, als een schat in de akker, de akker van je eigen leven.
Wat doen we met deze wijsheid?
We geloven, we hopen en we zijn kerk!
We hebben een baken, een kerk; de torenspits wijst naar de Eeuwige en de eeuwigheid, en op de kerkklok zien we de tijd en iets van het tijdelijke, het hier en nu. En in dat licht kijken we naar de dag van vandaag, we moeten mee met onze tijd, dingen veranderen nu eenmaal.
Christus, het Licht der wereld draagt ons op zelf ook licht te zijn; licht én zout; als bronnen van licht met uitstraling, als het zout der Aarde; smaakmakers aan het menselijk bestaan, als ingrediënt van de samenleving.
Een kerk die er mag zijn
Een kerk die licht uitstraalt en zout is, een kerk als een ingrediënt van de samenleving en smaak geeft aan ons bestaan. We laten ons niet in de war brengen door een afnemend aantal leden of door vergrijzing. Om de smaak op peil te brengen heb je niet eens zo heel veel ‘zout’ nodig. We zijn geen subcultuur maar een onmisbaar ingrediënt in onze samenleving.
Wij kunnen het verschil maken met onze aanwezigheid en onze hulp: pastoraal en diaconaal, oftewel; zichtbaar in de samenleving, hulp aan de voedselbank, hulp voor mensen in nood, hulp bij een onbetaalbare rekening, iets gezelligs doen voor jong en oud. We kunnen onze kerk openstellen en streven naar eenheid, we willen over onze kerkmuren heen kijken. We kunnen laten zien hoe mooi het gebouw is, we kunnen vertellen over de geschiedenis. We letten erop wat we uitstralen en hoe we smaken…
En bij dit alles vergeten we natuurlijk niet te wijzen op Christus van wie we volgeling willen zijn. We vertellen het hele verhaal, vanaf het jaar Nul…Daar waar het allemaal begon.
Willem Stoelhorst