ONTMOETINGEN INSPIREREN

INTERVIEW MET JENNY RIGTER

Tekst: Liesbeth Greijdanus – Foto’s: Jan Oberink

Dit keer zijn we in Dinxperlo. Aangezien ds. Anne van Voorst nog kampt met de gevolgen van corona spreek ik met Jenny Rigter, sinds 2 ½ jaar voorzitter van de kerkenraad. Jenny snijdt meteen al een aantal onderwerpen aan waar ik het graag over wil hebben.
Ze vertelt dat Dinxperlo van drie kerken teruggegaan is naar één gebouw, de Dorpskerk in het centrum van Dinxperlo. Heel lang hebben er drie predikanten tegelijkertijd in Dinxperlo gestaan, nu is Anne van Voorst de enige predikant. ‘We hebben veel zogenoemde slapende leden. De tendens is dat ieder jaar het aantal met 25 tot 30 leden afneemt, naast de overledenen. Er is een kleinere groep leden die actief bij het kerkelijk leven betrokken is en een grotere die wel bij feestdagen zoals Kerst en Pasen, huwelijk, doop of begrafenis aanwezig is in de kerk. Hoe kun je mensen actief betrekken, waar vind je elkaar weer, en dan niet alleen op zondag?’

Wat is jullie beleid? Proberen jullie nieuwe dingen uit of houden jullie vooral vast aan wat je hebt?
‘We hebben het geluk dat we een predikant hebben die wel nieuwe dingen wil proberen. Zo hebben we onlangs een dienst gehad met een verhalenverteller. Er kwamen zo’n 30 tot 40 mensen op af, ook mensen die je anders niet in de kerk ziet. Er zijn van die hap-snap-dingen, enkele bijzondere activiteiten waar ze dan wel naar toe willen. We hebben ook een meditatieve wandeling. We verzamelen bij Ropes and Running, drinken koffie en gaan dan op weg en horen tijdens de wandeling een tekst waar we het met onze wandelpartner over kunnen hebben. Tijdens de wandeling wissel je een paar keer van partner, zodat je ook met anderen in gesprek raakt. Waar we tegenaan lopen is dat corona nieuwe initiatieven heeft bemoeilijkt. Zo waren we net zo blij dat we weer zonder aanmelden met z’n allen naar de kerk mochten. We hebben twee keer een dienst gehad, waarvan eentje met de Cantorij. Dat was mooi. Nu moeten we maar afwachten hoe het gaat wanneer mensen zich weer eerst moeten aanmelden om een kerkdienst te kunnen bijwonen. Ook het kerkenwerk heeft geleden en lijdt nog onder corona. Het kost weer heel veel moeite om activiteiten op te starten.’
Jenny vertelt over het jeugdwerk, dat er sinds corona bijna geen jeugd meer bij activiteiten zoals de Zolderavonden betrokken is. Daarbij komt nog dat de gemeente naarstig op zoek is naar een jeugdwerker sinds de vorige, die heel goed beviel, een andere baan heeft gevonden. ‘Zo wordt het wel ingewikkeld om vorm te geven aan het jeugdwerk. Er is een kartrekker nodig. We hebben nu de handen ineengeslagen met Figulus om activiteiten op te zetten. We hebben nu Zolderavonden met talentenhoeken op muzikaal en creatief gebied. Hierbij worden we ondersteund door Figulus. Deze activiteiten zijn niet alleen voor jeugd uit de kerk, maar strekken zich ook uit tot jongeren en jeugd daarbuiten.
Gemeenteleden zijn vaak al wat ouder. Er is te weinig aanwas. Je probeert wat, je roeit met de riemen die je hebt. Maar de coronaregels werken wel beperkend.’

Zijn jullie ook bezig met duurzaamheid?
‘Op dit moment is er geen eigen commissie die bezig is met duurzaamheid. Iets nieuws opzetten is moeilijk omdat we niet genoeg actieve mensen hebben. We proberen wel iets te doen, bijvoorbeeld met de verlichting door LED- lampen te gebruiken. Er is ook al een onderzoek geweest naar zonnepanelen op het dak van het kerkelijk centrum.’

Wat voor diensten hebben jullie?
‘Behalve de traditionele diensten hebben we nu een keer een dienst met een verhalenverteller geprobeerd. Er is een commissie die met de predikant meedenkt over de invulling van de diensten. Dan hebben we ook diensten waaraan de Cantorij medewerking verleent. We hebben een nieuwe cantor met wie we erg blij zijn. Wanneer de Cantorij meewerkt aan een dienst geeft dat meer schwung, is er weer meer leven in de brouwerij. De mensen die bij de Cantorij zitten zijn vaak ook daarbuiten actief in de kerk. Wat betreft andere diensten, soms hebben we een doopdienst. Maar die zijn erg beperkt. Wanneer er weer een jongerenwerker is, zou die ook in samenspraak met de predikant een speciale dienst voor de jeugd kunnen voorbereiden. Op vrijdagmiddag is er in het zorgcentrum een weeksluiting voor iedereen die wil deelnemen. Niet alleen vanuit de PG Dinxperlo is er medewerking, maar ook vanuit de katholieke gemeenschap en andere kerken.’

Hoe geven jullie invulling aan verbinding?
‘Op dinsdagmorgen is er koffiedrinken voor iedereen die wil, kerkelijk of niet-kerkelijk betrokken. Je hoopt zo een gelegenheid te geven voor ontmoetingen. Ik weet verder dat er een groep van zo’n 10 tot 15 personen is, een Bijbelkring, die eens per maand bij elkaar komt om over een onderwerp te praten. Vroeger gebeurde dat onder leiding van een predikant, nu doen ze dat zelf. Ik weet niet hoe vaak ze tegenwoordig nog bij elkaar komen.’

Iets anders waar ik benieuwd naar ben is communicatie. Op welke wijze is dat geregeld?
‘We hebben een kerkblad, Kerkpad. Het verschijnt een keer per maand, in de zomer is een tweemaandelijks nummer. De Zalige Zalm brengt het blad uit. Afhankelijk van de onderwerpen schrijven predikant, kerkenraad, kerkrentmeesters en diaconaal werker erin. Belangrijk is ook de rol van de redactie. In de coronaperiode werd een nieuwsbrief uitgebracht. Op onze website staan de actuele zaken. We hebben gemerkt dat ook ouderen, soms met hulp van familie of vrienden, de weg naar het internet hebben gevonden. In coronatijd schreef Anne van Voorst op Facebook meerdere korte overdenkingen bij een citaat van Meister Eckhart. Dit zorgde zeker ook voor verbinding, zoals gebleken is uit het aantal mensen dat de overdenkingen las.’

Jenny, je hebt het over meerdere zaken gehad die minder goed gaan of zijn verdwenen in de afgelopen jaren. Toch ben je voorzitter van de kerkenraad. Hoe houd jij hoop?
Ze moet er even over nadenken. ‘Als kerkenraad moet je trouw zijn in de taken die je te doen hebt. De kerk is altijd in beweging geweest. Er zijn scheuringen geweest. De kerk is wel vaker klein geweest. Toch bloeide het kerkelijk leven weer op. We moeten blij zijn met datgene wat we nu wel hebben, met mensen die het wel willen uitvoeren. We zijn er nog steeds. Wie wil aansluiten is welkom. Wat mijzelf betreft: ik vind het belangrijk iedere zondag weer naar de kerk te gaan, ook om mensen te ontmoeten. Het koffiedrinken na de dienst vind ik erg belangrijk vanwege de gesprekken en ontmoetingen met anderen. Het inspireert mij om mijn werk voor de kerkenraad te blijven doen.’