Die jeugd van tegenwoordig…

Het is begin december. De Cantorij krijgt tijdens de pauze van de wekelijkse repetitie, bezoek van dhr. Wim Schmidt, werkzaam op Chr. College Schaersvoorde te Aalten. Wim komt met de vraag of de Cantorij wil meewerken aan de kerstviering van de leerlingen die op locatie Slingelaan zitten. Harry, de dirigent, is enthousiast. Hij vindt het mooi om samen met ± 700 scholieren in een kerk het kerstfeest te mogen vieren. Hij vraagt wie van de leden willen meewerken en er gaat een groot aantal vingers de hoogte in. Dus geregeld. De afspraak is wel, dat er liederen gezongen worden die de Cantorij ook tijdens de dienst van 15 december in de Oude Helenakerk zong.

Zo komen de meest cantorijleden op 20 december naar de Oosterkerk, alwaar ingezongen wordt.

Intussen wandelen de leerlingen van Schaersvoorde in een lange stoet, begeleid door hun mentoren en andere collega’s, van de Slingelaan naar de Oosterkerk. Verkeersregelaars die op de route staan, zorgen ervoor dat de stoet veilig de drukke verkeerspunten kan oversteken.

Als de leerlingen de kerk bereiken, nemen zij op gepaste wijze plaats in de banken. Het middenschip en twee zijbeuken zitten nagenoeg vol, de galerij is ook goed bezet.

De viering

De kerstviering was sfeervol. Mevrouw Marit Arink, lerares aan Schaersvoorde, had de algehele leiding. Zij verwoordde het kerstverhaal in eigentijdse taal en voor jongeren erg duidelijk. Twee leerlingen en twee volwassenen mochten hun dromen vertellen. Meneer Freek Brandenburg las het kerstevangelie voor uit de Bijbel.

De Cantorij bracht diverse liederen ten gehore, Nederlands- en Engelstalige. De hoop werd gekoesterd, dat de scholieren bij de meest bekende kerstliederen, zoals ‘Komt allen tezamen’ en ‘Hoor d’engelen zingen’, zouden meezingen. Maar helaas… Wat wel heel leuk was, dat na ieder lied of uitleg, er een luid applaus kwam. Daar wordt iedereen toch wel vrolijk van.

Ook probeerde Harry de jeugd aan het zingen te krijgen door oefeningen te doen, maar helaas, het zingen werd vervangen door handgeklap en tikken op het lichaam. De leerlingen die op een van de zijbeuken zaten, mochten op de banken tikken. Als laatste oefening zo hard mogelijk tikken op de banken of klappen in de handen.

Nou, daarmee hadden de scholieren geen moeite en dat was duidelijk te horen.

Harry’s missie was in die zin geslaagd: vrijwel iedereen deed mee en zij hadden er ook nog plezier in.

Na afloop zei een jongen van ongeveer 13 jaar tegen mij: ‘Mevrouw, u hebt mooi gezongen hoor.’ Waarop ik antwoordde: ‘Dankjewel, alleen jammer dat de jongeren niet meezongen…’

‘Nou’ , zei hij: ‘Ik heb wel meegezongen hoor…!’

Erg leuk toch om zoiets te horen.

Wat ook grappig was: Een van de leraren keek rond of er nog rommel achtergebleven was.

Op gegeven moment had hij ook een leeg flesje en een lege chipszak in de handen…

Zo zie je maar, dat een groepje jongeren toch een krakend gezellige kerstviering had.

Ook heeft dat groepje vrijwel zeker genoten van zowel de inhoud van het flesje als van de zak.

 

Foto’s: Angelique Navis