Wat is jouw grootste vreugde en wat is jouw grootste zorg in deze tijd

Deze uitgave van KerkVenster omvat de periode van Kerst 2021 tot en met de jaarwisseling 2021-2022. In het afgelopen jaar hebben er in KerkVenster veel zorgen gestaan, maar is er ook veel vreugde gedeeld. Dit allemaal tegen de achtergrond van wat in heel Nederland zorg en vreugde gaf. De redactie heeft als afsluiting van dit bewogen jaar een aantal mensen (jong en ouder) gevraagd hun grootste zorg en grootste vreugde te beschrijven en te delen. Hieronder ziet u het resultaat. Daarbij verwijzen we graag ook naar het verhaal van Nadine Stemerdink-Bongen in dit nummer van KerkVenster, waar zij op heel persoonlijke wijze haar vreugde en verdriet beschrijft en tevens een oproep doet.

Ons als redactie rest u een gezegend kerstfeest en een goede jaarwisseling toe te wensen.

redactie KerkVenster

Wat is je grootste zorg in deze tijd? Bij de zinsnede ‘in deze tijd’ kom ik toch al gauw uit bij de wereldwijde epidemie. Het baart mij zorgen dat door zoiets ernstigs de mensen zó tegenover elkaar komen te staan. Iedereen heeft het recht om een eigen mening te hebben, maar mensen hebben geen recht op hun eigen feiten. Niet iedereen is wetenschapper of zorgprofessional en ik vind het zorgelijk als mensen geloven in – en handelen naar – hun ‘eigen feiten’.
En waar zorgmedewerkers en alle anderen die door de pandemie overwerkt raken – óf juist werkloos thuis zitten – in het begin van de crisis nog met alle warmte werden omringd, overheerst nu bij ‘het publiek’ de vermoeidheid, het cynisme en soms zelfs het wantrouwen.
Laten we onze zegeningen tellen, áltijd zorg en liefde voor de medemens voorop zetten, blij zijn met goed nieuws en meeleven bij slecht nieuws en elkaar in zijn/haar waarde laten.

Wat is je grootste vreugde in deze tijd? Tja, dan wordt het na een wereldwijde crisis ineens heel persoonlijk. Wie mij kent, weet wat mijn grootste vreugde in deze tijd is.
Na vele jaren relatie- en huwelijksgeluk en het krijgen en opvoeden van twee gezonde jongens is mijn man en mij een derde kindje gegund. Het is een wonder waarvoor ik mezelf dagelijks in mijn arm moet knijpen. Nog nooit heb ik zo vaak en zo openlijk mezelf ‘een gezegend mens’ genoemd, of het nu bij de dokter, bij een vriendin of bij de kassa van de bakker is.
Met het groeien van mijn buik en de baby daarin groeit mijn vreugde en wij zijn erg nieuwsgierig naar de gezinsuitbreiding, die D.V. begin 2022 een feit zal zijn – hoewel de kleine zich nu al lekker roert.
Wonderen gebeuren nog steeds!

Martine Scholl

Mijn grootste zorgen hebben te maken met de klimaatveranderingen. Allereerst in fysische zin: de gevolgen van ons gedrag op de aarde en de atmosfeer. Ik maak me ook zorgen over het leefklimaat in sociologische zin. De tweedeling die op allerlei fronten herkenbaar is: arm en rijk, noord en zuid, gezond en ziek, sterk en zwak, boer en burger, gevaccineerd en niet-gevaccineerd.

Ik houd niet van tweespalt. Ik schep vreugde in harmonie. Ik kan intens genieten van muziek; van kerkmuziek, van kamermuziek en ook van moderne muziek. Aan het einde van het jaar geniet ik van de Top 2000. Zoveel verschillende muzieksoorten die voorbijkomen tussen Kerst en oudjaar. Dit jaar heb ik voor het eerst mijn ‘verlanglijst’ met 35 muzieknummers ingevuld en ingestuurd. Mijn 35 nummers hebben vást ergens een plek op de ranglijst. Ik geniet al bij voorbaat van de wetenschap dat er naast de 35 nummers die ik heb ingediend nóg 1965 nummers worden gedraaid die ik misschien wel net zo mooi vind, of die voor iemand anders een bijzondere betekenis hebben. Ik weet niet precies op basis van hoeveel ‘stembriefjes’ de Top 2000 uiteindelijk wordt samengesteld, maar het zijn er duizenden. En dat maakt de lijst en het luisteren naar die Top 2000 zo inspirerend. Het zijn al die verschillende stemmen die samen zorgen voor prachtig resultaat. De veelstemmigheid in de Top 2000 zie ik terug in onze gemeente. Dat ik jullie dominee mag zijn, brengt mij vreugde.

Ten diepste is het dat kind in de kribbe, dat werd toegezongen door ruige herders en engelenkoren, dat mij elk jaar weer weet te ontroeren en hoop geeft op een wereld waarin mensen, dieren, planten in volstrekte harmonie met elkaar leven op deze aarde.
Elisabeth van Deventer

Mijn grootste zorg
Het baart me zorgen dat we als individu en samenleving steeds maar meer willen en niet verzadigbaar lijken te zijn. Dat heeft zijn weerslag op ons milieu en de natuur, maar ook op onze persoonlijke omgeving. Af en toe moeten we even stilstaan en omkijken naar de effecten van ons gedrag op de wereld en iets meer omkijken naar een ander.

Mijn grootste vreugde
Door corona zijn we allemaal even stil komen te staan. Ik heb de rust gehad om eens goed om me heen te kijken naar alles wat ik heb. Zo haal ik mijn vreugde nu veel meer uit de kleine dingen en samen zijn met de mensen die het dichtst bij me staan. Mijn grootste vreugde is het tevreden kunnen zijn met wat je hebt en niet altijd hoeven streven naar het grootste.

Dorian Meynen

Ik word blij van echte ontmoetingen
Ik maak me zorgen over situaties waarin mensen tegenover lijken te staan, situaties waarin mensen over elkaar oordelen in plaats van echt met elkaar in gesprek gaan. In onze samenleving lijkt er in toenemende mate sprake van polarisatie en tweedeling. Ik maak me daar zorgen over en het geeft me een ongemakkelijk gevoel. Hoe bestaat het dat een aanzienlijk deel van onze samenleving armer lijkt te worden, terwijl een ander deel steeds rijker wordt? We willen hier toch niet onverschillig tegenover staan? Het kan toch niet waar zijn dat we deze situatie in stand willen houden? Toch lijkt het er soms wel op.
De oplossing in mijn ogen is dat we elkaar weer echt ontmoeten en vandaaruit samen leven en werken. Ik word blij van situaties waarin mensen nieuwsgierig naar elkaar zijn, vanuit aandacht voor elkaar zien wat de ander nodig heeft. En dan niet alleen binnen ieders eigen groep. We moeten uit onze eigen bubbel treden. Zien wat anderen sterker en beter maakt. En niet alleen zien, maar daar ook naar handelen. Regelmatig zie ik dat in het klein om me heen. Geluk zit in kleine dingen. Maar het zou wel fijn zijn dat we, wat we in het klein vaak wel zien en doen, ook weten te vertalen naar de grote beslissingen. Beslissingen in het kader van zaken als bestrijding van de armoede, behoud van de aarde en perspectief voor onze kinderen. Alle kinderen.
Kerst staat voor mij voor je kwetsbaar durven opstellen, want dat is nodig om elkaar echt te begrijpen en te ontmoeten. Hoe krachtig is dat ons voorgedaan!

Ap te Winkel
voorzitter stichting KerkVenster en lid beamteam PG Bredevoort

Druk, druk, druk….

Vroeger stuurden we trouw alle familieleden en kennissen een mooi kerstkaartje met een persoonlijke groet erop. Alle kaarten die we terugkregen hingen we op en de mooiste werden bewaard.
Maar u kent het… Druk, druk, druk….
De kaarten haalden we op tijd in huis en net voor kerstavond nog snel op de bus.
Het jaar daarop: Druk, druk , druk…
Kaarten in huis, maar op kerstavond nog niet geschreven.
‘Nou ja, volgend jaar…! Dan doen we het weer op tijd.’
Tegenwoordig krijgen we een digitale kerstkaart.
‘Oh ja, snel even beantwoorden’ of doorsturen als het een superleuke is.
Tot we onlangs een overlijdensadvertentie onder ogen kregen van een kennis, die we jarenlang kerstkaartjes stuurden. Maar waarbij ook dát helaas verwaterd was. Niet wetende van ziekte, uit het oog verloren.
Dit jaar… Dit jaar doen we het anders. Dit jaar hebben we mooie zelfgemaakte kaarten gekocht. We zullen ze op tijd schrijven, met een persoonlijke groet. En dit jaar gaan we ze zelf bezorgen, even aanbellen en een praatje. Want we hebben het allen juist nu zo nodig: Omzien naar elkaar.
Want zeg nou zelf: ‘Hoezo?… Druk, druk, druk…?’

Jolanda Kemink