Ziekenzalving in de Stille Week

Vanouds is ziekenzalving bekend in de kerken van het Oosten (de orthodoxie) en in de kerk van het Westen, de Rooms-Katholieke kerk. Voor velen is de ziekenzalving het sacrament dat wordt bediend aan mensen in stervensnood: het sacrament der stervenden of laatste oliesel. Ziekenzalving was vooral erop gericht de mens gereed te maken voor de ontmoeting met de levende God en nauw verbonden met boete en vergeving .

Sinds het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) heeft er een belangrijke verschuiving plaatsgevonden. Er wordt nu, (bewust) gesproken van het sacrament der zieken. De zalving met olie heeft betrekking op het totale heil van de mens, naar ziel en lichaam. Gods heil heeft niet alleen betrekking op hoofd of hart, maar omsluit ook sociaal, psychisch en lichamelijk welzijn.

Ziekenzalving heeft een Bijbelse grondslag. In Jacobus 5:13-16 staat o.a.: ‘Laat iemand die ziek is de oudsten van de gemeente bij zich roepen; laten ze voor hem bidden en hem met olie zalven in de naam van de Heer. Het gelovige gebed zal de zieke redden, en de Heer zal hem laten opstaan. Wanneer hij gezondigd heeft, zal het hem vergeven worden.’(NBV2021).

Bij de ziekenzalving worden Bijbelwoorden gesproken, wordt een gebed uitgesproken, worden de handen opgelegd en vindt zalving met olie plaats. Ziekenzalving kan zowel thuis als in de kerk plaatsvinden, maar altijd binnen een biddende (kerk )gemeenschap.

Ook in onze tijd zijn er mensen die door gebed genezen. Persoonlijk ben ik van mening dat de het om meer gaat dan geïsoleerde aandacht voor lichamelijke genezing. De heelheid van de mens heeft met lichaam en ziel en met relaties met anderen en de gehele samenleving te maken. Mensen verlangen ernaar genezen te worden, zoeken naar heelheid en verbinding met God, juist wanneer broosheid en beperking zich voordoen.

We kennen in onze gemeente de individuele ziekenzalving, daarom kunt u bij uw eigen pastor vragen. Dit jaar, tijdens de Stille Week, is er een dienst met ziekenzalving in een gemeenschappelijke dienst, een vesper. Een rustige dienst, passend bij het moment. We volgen de orde die ook in het Dienstboek van de PKN staat. We zingen en bidden samen en degenen die dat willen kunnen een ziekenzalving ontvangen, een kruisje met olie op hoofd en handen. Tijdens de ziekenzalving ondersteunt de cantorij het gebed met liederen uit Taizé.

Verlangend naar heling, voor uzelf of voor een ander, hoop ik u woensdag 1 april om 19.30 uur in de Oude Helenakerk te ontmoeten.

Elizabeth van Deventer