Ge-ruis-loos
As ik ‘t mien goed herinner was ik een jaor of zeuventien dat ik op een speciale plekke in de Zuderkerke moch zitt’n. Veur degene dee de dienst neet met konn’ maken werd‘n opnames emaakt zodat ze dat thuus kon’n afspöll’n van ‘n cassette. Veur de dienst mos ik dan zorgen dat alles good klaor ston, de apparaten ston’n in een soort kökkenkasjes bi-j de garderobe.
In de banke waor ik zat was een pietereg klein knöpken um te zetten, dan startten volgens mi-j vier cassettespöllers tegelieke, en um de opnamecapaciteit maximaal te benutten mocht ik ze uutzetten op momenten dat d’r niks te heurn was, tiedens de collecte, of as d’r peppermuntjes epakt mosten wodd’n, bi-j wieze van. ‘t Mooie was dat ik gegarandeerd plek had um te zitt’n en dat was veerteg jaor geleden niet vanzelfspraekend. Ik heb nooit eheurd hoe of ‘t d’r op kwam en of d’r ene ontevreden ovver was en zich beklagen bi-j de köster.
Völle later bun ik mi-j hobbymateg bezeg gaon holl’n met geluud-versterking, een leuke hobby, waor ik steeds meer ovver leer.
Langzaam verandert de kerkdiensten in meer variatie, ‘band-muziek’ deed zien intrede, d’r kwamm’n beamers in Oost en Zuud en de verwachtingen stegen, ‘t bezuuk leep trugge. In de veuraovend van 2017 werd de techniek in de Zuderkerke verbaeterd en an-epast naor de toen geldende wensen en is ‘t team gelukkeg uut-ebreid.
Toen kwam 2020, Corona. ‘t Hendjen vol mensen dee thuus de dienst volgden verandern in een hendjen vol mensen dee wál in de karke wazzen um te zorgen dat alle mensen in lockdown toch elke zondag een dienst konnn volgen, online via KerkBeeld zoas dat heet. Daor zatte wi-j dan, minimaal twee meter van mekare, ene veur de camera, ene den de liturgie in beeld bracht, eentjen veur ‘t geluud samen met d’n domeneer, ‘n olderling, ‘n diaken en natuurlijk ‘n organist en de köster. Een uutdaging um zo goed meugelek de dienst bi-j ow thuus te brengen. Indrukwekkende tied waor wi-j as vri-willigers een hoop eleerd hebt, elke uutzending weer, eerst nog afwisselend in de toen nog dri-j kerkgebouwen.
Dat is ok al weer geschiedenis, en wat is d’r dizze jaoren een hoop veranderd! In de Zuderkerke bunt akoestische anpassingen emaakt zodat ‘t niet meer zo galmt, in de Helena en in Zuud een anpassing veur verbaetering van geluud veur KerkBeeld en kerkradio, veurziening da’j de tekst in beeld kriegt, en extra microfoons veur ‘t orgel. De laatste anpassing onlangs was echter de meest ingewikkelden: de vervanging van de geluudsinstallatie in de Olde Helena. Uutgangspunt was: zo eenvoudeg meugelek te bedienen veur de kosters, en dat ‘t toch goed te volgen en verstaonbaor is, een betjen zoas met een pietereg klein knöpken an en uut. De techniek is enorm verbaeterd, naodeel was da’j feitelek tiedens de dienst pas könt heuren of alles goed warkt umda’j deurdewaeks gin organist en predikant beschikbaor hebt um te testen. Dat ging niet geruisloos. Lieve mensen wat is d’r een hoop enäöld, en niet allene deur ons as vri-jwilligers!
De instellingen mosten een paar keer an-epast word’n, en men vond daor wat van, soms had ik ‘t idee dat de verwachtingen ligt op een niveau as dat van een ni-jsuutzending van de NOS. Maor goed, ondertussen könne wi-j stellen dat de laatste afstellingen gelukt bunt en dat ‘t misschien nog ‘n betjen fingerspitzen-gevuul van de köster vrög.
Soms geet d’r wat mis en een enkele kere geet d’r wat kapot, dat is ‘t risico van techniek, maor wi-j as vrijwilligers van de technische kant doet elken zondag ons uuterste best dat iederene de dienst goed kan volgen … geleuf ‘t noo maor.
-Wiljo Brusse-