Anneke anders
Anneke Wattel – de Vries is Kerkelijk Werker Pastoraat in Wijk Blauw. Ze is getrouwd met Bart en moeder van Lydia, Noah, Thalita en pleegmoeder van Gydo en Milo.
Helden
We hebben allemaal onze voorbeelden, onze ‘helden’. We willen op hen lijken en willen graag iets tastbaars van hen hebben uit bewondering, of in de hoop dat er iets van wat zij hebben of kunnen op ons afstraalt.
Op een middag laat onze zoon me iets zien. ‘Kijk eens wat ik hier heb getekend’, zegt hij. Ik zie een groot vel wit papier en op dat papier staan wat woorden en een soort tekening. ‘Wat is dat dan?’ vraag ik. ‘Dat moet jij raden’, zegt hij met twinkelende ogen. ‘Een vlinder?’ ‘Nee!’ roept hij. ‘Een raam?’ ‘Nee joh’, lacht hij. ‘Ik weet het niet’, zeg ik.
‘Je moet nog een keer raden. Kijk dan!’ Hij wijst het tekeningetje met zijn vinger aan en duwt het papier onder mijn neus, zodat ik het goed kan zien. ‘Een Bijbel?’ Hij schiet compleet in de lach en roept: ‘Nee!’
‘Zeg maar wat het is, want het is te moeilijk om te raden’, zeg ik. Met een beetje tegenzin geeft hij toe. ‘Kijk dan eens goed Anneke, waar lijkt dit op?’ probeert hij nogmaals. ‘Ik weet het echt niet. Zeg het maar’, zeg ik een beetje radeloos.
‘Het is de handtekening van de engel Gabriël. Kijk, dit zijn zijn vleugels en dan zo zijn naam er doorheen.’
Mijn mond valt open van verbazing. Ik weet namelijk dat hij andere helden heeft. Helden waar hij bijna dagelijks naar kijkt en over praat: voetbalhelden. Het WK voetbal is een fantastische tijd voor hem. Hij kan al zijn helden zien en volgen. Helden op wie hij wel wat meer zou willen lijken en die niet van hun voetstuk kunnen vallen. De ene naam na de andere rolt uit zijn mond. De een is nog beter dan de ander. Natuurlijk wil hij een voetbalshirt en een handtekening van zijn favoriete spelers. En samen met ze op de foto.
Na mijn verbazing schiet ik in de lach en vraag: ‘Waarom de handtekening van Gabriël?’
‘Nou, dat is toch de belangrijkste engel van God?’ zegt hij. ‘Dat weet ik niet precies’, antwoord ik. ‘Maar in de Bijbel komt hij toch vaak bij mensen?’ vraagt hij. ‘Hij komt inderdaad een aantal keren bij mensen om een boodschap van God te vertellen’, zeg ik. ‘Nou, dan vind ik hem de belangrijkste’, zegt hij.
Nieuwsgierig naar wat hem beweegt, vraag ik: ‘En waarom wil je dan een handtekening van een engel?’ ‘Als ik straks in de hemel kom, ga ik van alle engelen een handtekening vragen. Dat vind ik echt cool’, zegt hij.
‘Oké. Leuk idee, maar ik weet niet of engelen een handtekening hebben’, zeg ik wat weifelend. ‘Ik wel!’ roept hij, terwijl hij wegloopt met een grote grijns op zijn gezicht. ‘En ik ga ze allemaal verzamelen.’