Overdenking

Meditatie Psalm 131

Vorige week was het dodenherdenking. We gedenken de soldaten, die gevallen zijn in de Tweede Wereldoorlog. We gedenken de slachtoffers die in deze oorlog vielen. Miljoenen mensen kwamen als toevallige slachtoffers om bij geweld tussen legers, miljoenen mensen waren doelwit en stierven door deportatie en kampen. In deze wereld van oorlog en geruchten van oorlog, is het vechten sindsdien niet afgelopen. Daarom heb ik vaak tranen in mijn ogen bij het zingen van het Wilhelmus. We vieren de vrijheid op zo’n  klein reepje land aan de Noordzee. Hoe groot is onze vrede? We weten van oorlog, verder weg en dichtbij. Zoek je op internet naar hoeveel oorlogen er waren na de tweede wereldoorlog,  dan raak je verzeild in een eindeloze lijst. Het viel me op dat een Bosnische vriendin het ook over voor en na de oorlog had, maar ze had het over de jaren ’90. Het lijkt wel of iedereen zijn eigen oorlog heeft. Zoveel geweld. Daarom zoek ik naar een tekst in de Bijbel, die elk mens vrede kan geven. In Psalm 131 staat:

‘Heer, niet trots is mijn hart, Niet hoogmoedig mijn blik.

Ik zoek niet wat te groot is. Voor mij en te hoog gegrepen.

Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht,

Als een kind op de arm van zijn moeder, als een kind is mijn ziel in mij.’

Gods kracht stijgt ver uit boven deze gemartelde wereld, ver uit boven geweld door mensen gemaakt. Deze tekst zegt dat hoe erg het ook is, we een plaats hebben in ons innerlijk, in onze ziel waar we bij altijd rust kunnen vinden. Tegen alles waar we bang voor zijn in de buitenwereld en ook alles waar we bang voor zijn in onszelf. Op veel plaatsen uit boosheid zich door geweld, vaak tegen onschuldigen. Voordat je gaat veroordelen, bedenk eerst hoe vaak we anderen geweld willen aandoen. Rust vinden we als we ook de woede in onszelf loslaten. Die woede is één van de brandhaarden van oorlog in de wereld. Rust vinden we en vrede, door beschuldigingen los te laten, ook het eeuwige: ‘ja maar hij/zij/ die andere begonnen’. Nee, mijn hart wil niet trots zijn. Ik zoek het kleine goede en groei in vrede. Wij en ik hebben nog een lange weg te gaan.

Ada Endeveld